GRİ BİR KEDİ

cebinde eskimiş

özenle katlı örme desenler

aylardan ocak değilse mart veya kasım

 

üzerinde akrilik bir koku

avcunda keten iplikler

gitmiyor odadan çökmüş göğün soğuğu

 

dünden beri açılmamış karaçam kapı

beklemiş sıcak hava

ve yükselmiş haliyle

 

rahmeti okunmuş eski bir akrabanın

sıcak hava birleşmiş rahmetle 

 

bir kalmışlık var odanın içerisinde

bunu senin gibi ince ruhlar bilir

 

ne geride ne eksik bilinmez ama

bir kalmışlık bilinir

bir kalmışlık içinde

 

yanan sobada meşedir kayındır

sekiz yaşın dokuzdur

on değildir

 

okuduğun romanlardan heveslenip

ördüğün çiçekli kazak

tengtir canım

çadar değildir

 

lisenin ilk yılı seyyar bir sinema haberiyle

ikinci yılı para biriktirmeyle geçer

 

başkentte kapalı gişe oynamış

16 hafta saydın birinci olmuş seyirde

 

gazeteler anlatmış fakir kızın gururunu

bizimkine yani

benzememesi bir mucize

 

uykuları kaçırır ocak ayının bir gecesi

üçüncü sene 

karlarla birlikte

köyde beyazperde 

 

ömür boyu bir seyirci olarak

kendi karanlığını seyrederken

ışıklar yanınca

artık sanki sahnede

 

bir heves

başka bir hevesi bastırır

insan kendisine ihtiyaç doğurur

tercih eder

karıştırır 

sever önce

niyaz eder

sonra muhtaç olur

ne der ingiliz filozof ne der

insan insanın kurdudur

 

kazağını satar 

değeri bilinmez paraya

sinema yağmura denk gelir

o gider sinemaya

 

kısa bir süreliğine her şeyi unutur

ama hatırlar yeniden

 

ıslanışını

çiçekli kazağını

geç kaldığını

ve bütün bunları unutabilmiş olduğunu

 

bilmez insan

kendisi de bilmez

münakaşa zamanladır

 

lise biter

öğretmen mi olacaktın canım

öğrenirsin ne haddine

 

yürüdüğün yolları takip eden

asfaltın çatlaklarından filizlenen bir adam 

yirmisinde tanıştığın

yirmi birinde evlisin

 

sevdiğin pastanedeki üzümlü kurabiyeden

artık birkaç zeytin bir kahvaltıya

meydandaki dondurmacıdan

çok kaynamış çok demli bir çaya geçmişsin

 

çoğalmak demek

çok olmak demek değildir artık eminsin

 

geç kalma hissinin

insanı hayata bağlayacağını bildiğinden

artık okuduğundan mı bunu bir kitapta

bir filmde mi gördüğünden

 

özendin otobüs duraklarında

bir yere yetişmeye çalışan

konuşacak vaktim yok telaşına

 

yemin ettin okumaya

okumaya devam etmeye

geç kalmaması gereken bir insan olmaya

 

yirmi ikinde hamileyken yemin ettin

yirmi üçünde fırsat bulamadın açık öğretim sınavlarına

 

bir vakit bulamadın belediyenin kurslarına

 

daha sonra anneler gününe ve yılbaşlarına

 

filizli adamın ellerinde gözyaşların

filizlenen adamın yosunlarına dönüştü

 

sende esmeyen rüzgarlar

ve sende düşmeyen derecesi gecelerin

adamın sende olmayan tundraya merakı

 

asıl sorunu gördün

asıl sorun bir bitki örtüsüydü

 

onda doğmazdı

senin çiçeklerinin istediği güneş

sende de cüce söğütler dolu

geniş araziler yoktu

 

birkaç yıla tanıştın

şanını sonradan duyduğun

adını yeni öğrendiğin bir hastalıkla

 

evladını küçük evinin çiçeğinden
önce bir ateş topuna
sonra bir çarşafa dönüştüren

ve seni bir açlık gibi saran hastalıkla

 

göz açıp kapayıncaya geçmiş zaman

karşısına çıkmamışsın batan güneşin

durdurmamışsın dünya dönerken

 

sen aç olmaya doymuşsun

 

oturmuşsun bir beşiğin altında

bir eşiğin üstünde

başsağlığıyla başlayan

bitmeyen geceye misafir olmuşsun

 

sesin çıkmamış

sanırım bir sen duymuşsun

 

acaba bir sinema bir süreliğine de olsa

bütün bunları unutturur muydu

 

çocuğum yok 

çiçekli kazağım da

bir kazak dikmeyeli çok oldu

 

çocuğum yok artık

iğne ipliğim de

 

bir tığ bulsam

geçirirdim boynuma eğri ucunu

 

ama geçirmedin

bir kazak daha dikmedin

bir çocuğun daha olmadı

 

seyrettim seni

gri bir kedi gibiydim sana meraklı

 

bir çiçek dikmeyi düşündün bir vakit

bulamadın sevdiğin saksıyı

 

saksı uğruna dikmediğin çiçekler

dolayısıyla yürümeyen sarmaşıklar

seni koşulları fark eden bir insan yaptı

 

çekilmemiş çekirdeklerin vardı 

yarım su bardağı suya

biraz sirke dökerdin

 

güneşi selamlamak hakkında 

kısa bir kitap okudun

 

anlam arayışını sürdürmenin

belli bir seviye ekonomik aralıkta

en azından toplu taşımalarda

beyhude olduğunu duydun

 

ve sonra

bu koşullar altında

ben yollarımız ayrılıyor diye düşünürken

 

sen tuttun

gri bir kediyi sevdin sokaktan geçen

 

anne olacak yaşta yavru bir kedi

koşullara rağmen geçiyordu

yokuş dolu eski mahallelerden

 

senin neyledir

münakaşam benim zamanla

ben artık gri bir kediyim seni seyreden

 

otuzunda denediğin intihardan

otuz ikinde girdiğin ehliyet sınavına

 

otuz beşinde aldığın kilolardan

otuz sekizinde diktiğin ilk eteğine

 

tek celsede adını unuttuğun adamdan

bir mektuba annene yolladığın

 

her şeyden öte

öylece bir şiirin içerisinde

kendini bulamayacağını bildiğin günlerden

 

şimdi bu gece

böylece bir şiirin içerisinde

büyük yazılmış bir harf aramaya

 

vaktin ne kadar geçtiğini

sana başka nasıl anlatabilirim

 

bir salonda eski dostlarınla

yeni günlerin hakkında

geniş çarşambaların 

dar pazarlara koşmasından bahsettin

 

soğukların kırıldığından

işlerin kesatlığından

 

biraz değişmesi gerektiğinden

biraz esnaflıktan

 

eskilerden bahsettin

yenileri sorabilmek için

 

vaktin ne kadar geçtiğini

sana başka nasıl anlatabilirim

 

sigara içmeye devam edip etmediklerini sordun

 

insan

insana

bir tek bunun için bile

değişmemiş gibi gelebildiği için

 

yürüdüğün yollardan geri yürüdüm

 

sen salonları terk ettin ve evine döndün

 

giriş kat evine girdiğinde

deniz çekildi

deniz duruldu

zemin yükseldi ve hava karardı

 

içeriye süzüldüm açık pencereden

 

bir benzetme getirdim sana

benzetemediklerin için

 

gri bir kediyim

bir anlatıyım

kıvrıldım yanına

ve zamanı büktüm

 

sen çocuktun

dün okul çıkışında sana süründüm 

bugün mezar taşına 

zamanı büktün
 

ona sahip olmaya çalışanı

boğmasıyla ünlü

 

akan nehirler

sonlanan radyo programları

ve güneşin sararttığı halılar

 

uyarmadı mı seni bilirkişiler

saatleri olanlar

takvimleri olanlar

 

sana başka nasıl anlatabilirim

 

ünlü bir tanrının gemisinde

yaşın kırkı aşkın

 

on sekiz yaşının sintinesinde

denizi bir kere göremeden yıllandın

 

değiştiğini kanıtlamayla geçirdin kalan ömrünü

kimse inanmadı sana

ve inanmalarına ihtiyacın kalmadı

 

bir düzlükten oluştu bütün dünya

ve tekrar bir düzlük oldu

 

üzerinde yürüyebilirdin istediğin kadar

 

bir buluttan oluştu bütün bulutlar

ve tekrar bir bulut oldular

 

istediğine benzetebilirdin istediğin kadar

 

bu yolda yabani incirler vardı 

demem o ki

bittiler onlar

 

bileğimde derince bir yara vardı 

kapandı

 

tuz almıştım suyla yaktım söndü

dalgalı çaylar denize bağlandı

 

bilerek koştun ve koşturdun bu vakti

gözlerini kapatmadın

gözlerin kapandı

 

münakaşa etmedin canım

münakaşan

zamanla savaşmamaktı

 

uyumana bir saat

şiiri bitirmene birkaç saniye kaldı

 

kaybettiğin oğlun

üzümlü kurabiye

ve sinema salonları

hiçbir zaman senin olmamış olanlardı

 

kimse onları senin elinden almadı

 

talihsiz bir ömür diyebilirdik bütün bunlara

biten her şeyin karşısında

hayat

bitmeyecek gibi başlamasaydı

 

kazandın

kazanılamayacak bir savaşı

 

şimdi gözlerini kapat

alıp götürsün seni fikirler

saatleri saniyelere çeviren koşullar

kazağın

annen

ve oğlun

 

münakaşan zamanlaydı

 

sen savaşmadın

 

ve zaman kazanmadı